2014-05-14 Uncategorized
Türk Maden İşçileri ve 13 Mayıs 2014 anısına
Her yer farklı bir şeyler yapmak için planlar yapıp kendinizi yeniden Yalıkavak’ta ya da Alaçatı’da mı buluyorsunuz? Başlangıçta orijinal bir fikir gibi gözükmüş olsa da Kaş’tan da sıkıldığınızı mı fark ettiniz? İşten de izin alamıyorsunuz ve haftasonu tatili için yurtdışına çıkmak çok mu masraflı geliyor? O zaman sizi, Soma ile tanıştırmak isteriz. Belki Soma’da teninizin bronzluğu, t-shirt’ünüzün kol boyu ile sınırlı kalacaktır ama kültürel, damak zevki ve farkındalık yönünden daha değerli bir tatil geçirebilirsiniz.
Öncelikle belirtmemiz gerekir ki soma ilçe merkezi, toplu konutları, mimariden nasibini almamış binaları ve Soma Termik Santrali ile tam da kaçmak istediğiniz şehir imajını vermektedir. Soma ismini, bölgede bolca yetişen sumak bitkisinden almaktadır. Fazla sıcağa gelemeyenler için de iyi bir haberimiz ise Soma’da yazları en sıcak günlerin 24-25 derceden yukarı çıkmamasıdır. Toprağın altının, üstünden daha zengin olduğu bu bölgede, kara elmas yatakları bolca bulunur. Zira ülkenin kömür ihtiyacının büyük bir bölümü soma bölgesi tarafından karşılanmaktadır. İlginç olan, günümüzde “en kaliteli linyit” madenin gölgeden çıkarıldığı söylenmekte iken, 1. Dünya Savaşı sırasında üretime açılmış olan ocaklar için “en kötü kalitede linyit “ madenine yataklık yaptığı belirtilmiştir. Bu maden ocakları, hatıralarımızda 800’den fazla işçinin göçük altında kaldığı kara gün olarak yerini almıştır.
Merkez’den uzaklaşırsanız Soma’nın doğal güzelliklerini görmeye başlayabilirsiniz. Suçıktı mesire yeri çevresinde volkanik bölge Yağcılı olarak adlandırılmakta ve jeolojik oluşumlar, Kapadokya’yı andırmaktadır.
Soma’nın en eski yerleşim yeri olan Darkale, diğer adıyla Tarhala, 1000 senelik bir tarihe sahiptir. Zamanında Bergama krallarının karakolu görevini üstlenmiş olan köy, iki katlı cumbalı evleri, dar sokakları ve17. Yüzyıl Osmanlı mimari taşımaktadır. Köyün, 17. Yüzyıldan kalma, Kırkoluk adındaki camisi muazzam bir el işçiliğine sahiptir ve altından dere akmaktadır.
Aslen zanaatkâr bir köy halkına sahip olan Darkale, dondurma üretiminden, deri tabaklamasına, ayakkabı üretiminden kumaş dokumasına kadar farklı zanaatlar gelişmiştir fakat gelişen endüstri ile birlikte zamanla kaybolmuşlardır. İşinden olan üretici ve zanaatkar kesim ise geçim kaynağını, maden ocaklarında bulmaktadır.
Haftasonlar çok sayıda turist çeken Darkale’de bisiklet turları, trekking gibi faaliyetler mümkün. Gelen turist gruplarını dört gözle bekleyen hanımlar, el yapımı ürünlerini kendi evlerinde satışa sunmaktadır. Ev yapımı sabunlardan, meyve sularına, dantellere kadar farklı çeşitli ürünler bulmak mümkün.
Son olarak tabi ki en sevdiğimiz kısım olan yöresel tatları unutmamak lazım. İsimleri kulağa komik gelse de tatlarının unutulmaz olduğuna eminiz. Kabartmalı adındaki hamur kızartması yemeğine, yoğurt ve eritilmiş baharatlı tereyağı eşlik etmekte, bir nevi kıymasız mantı gibi ancak haşlama yerine kızartmanın verdiği çıtırlık var. Yapılışı hakkında bilgi edinemediğimiz diğer tatlar ise çene çarpan çorba, saraylı tatlısı, çıvırtma ve kıymalı.
Darkale
ezkilinc